Aangaan fe leidde tot belastingclaim
Voor de waardering van onderlinge vorderingen en schulden van groepsmaatschappijen wanneer deze een fiscale eenheid aangaan, bestaat een bepaling in de vennootschapsbelasting (Vpb) die tot een aanzienlijke belastingclaim kan leiden.
Dit ondervond een bv die een forse schuld had aan haar aandeelhouder, toen een nieuwe vennootschap in 1998 de aandelen in de bv verkreeg. Zij nam ook de vordering op de bv met een nominale waarde van zo’n € 14 miljoen over voor ruim € 34.000. De nieuwe moedermaatschappij waardeerde de schuldvordering eind 2004 af tot € 762.
Vanaf 1 januari 2005 ging de bv een fiscale eenheid aan met haar moedermaatschappij. Dit betekende dat de bv en de moedermaatschappij te maken kregen met een bepaling in de Vpb over de waardering van onderlinge vorderingen en schulden bij het aangaan van een fiscale eenheid. De moedermaatschappij moest de schuldvordering op de bv vlak voor het tot stand komen van de fiscale eenheid waarderen op de bedrijfswaarde of de lagere nominale waarde. De bv moest de corresponderende schuld aan de moedermaatschappij vervolgens op dezelfde waarde stellen. De bedrijfswaarde van de vordering was € 762. Dit hield in dat de bv haar verplichting ook moest afwaarderen tot dit bedrag. Daarmee viel volgens de inspecteur een bedrag van ruim € 14,9 miljoen in de winst van de bv.
Volgens Rechtbank Den Haag was dit terecht. De desbetreffende bepaling in de Vpb heeft een eigen toepassingsbereik en vindt toepassing als de feiten zich voordoen, zoals in het geval van de bv. Het maakt daarbij niet uit dat de vordering van de moedermaatschappij een hybride karakter heeft. De bank van de bv had namelijk bij de financiering van een pand geëist dat de schuld van de bv aan de moedermaatschappij zou worden behandeld als eigen vermogen. Ook maakt het volgens de rechtbank niet uit dat toepassing van de bepaling een onbillijke uitkomst heeft. De rechter mag namelijk niet oordelen over de innerlijke waarde of billijkheid van de wet.
naar boven