Lunchkilometers nu definitief zakelijk
De Belastingdienst heeft de zaak rondom de lunchkilometers definitief verloren. Wat was er aan de hand? Zoals u in de Autospecial van Belastingzaken 2009, nummer 7 heeft kunnen lezen, vindt de Belastingdienst de kilometers die u rijdt om thuis de lunch te gebruiken, geen woonwerkkilometers. Woonwerkkilometers zijn voor de inkomstenbelasting en loonheffing zakelijke kilometers, maar dat geldt volgens de Belastingdienst niet voor woonwerkkilometers die worden gemaakt om thuis te lunchen, die beschouwt de dienst als privé. Wanneer u met uw auto van de zaak probeert maximaal 500 privékilometers per jaar te rijden, kunnen deze lunchkilometers net het verschil maken tussen wel of geen bijtelling. Zo ook in dit geval. Nadat de rechter de Belastingdienst zowel in beroep als in hoger beroep ongelijk geeft, stapt de inspecteur naar de Hoge Raad. Daar neemt de Belastingdienst de stelling in dat het bij woonwerkverkeer alleen gaat om ritten vanaf het woonadres naar het werkadres met het doel om daar de werkzaamheden te verrichten en vervolgens aan het einde van de werkdag, na het beëindigen van de werkzaamheden, de ritten in omgekeerde richting. Omdat noch de wettekst, noch de wetsgeschiedenis de door de Belastingdienst gewenste beperking bevat of zelfs maar een aanknopingspunt dat woonwerkverkeer zo moet worden beperkt, is het niet verwonderlijk dat ook de hoogste rechter de opvatting van de Belastingdienst naar de prullenbak verwijst. Hij wijst er nog maar eens nadrukkelijk op dat ook ritten tussen de woning en de plaats van de werkzaamheden die in de loop van een werkdag plaatsvinden, moeten worden gerekend tot het woon-werkverkeer.
Maar let op: voor de omzetbelasting is al het woonwerkverkeer (en dus ook tijdens de lunch) sinds 1 juli 2011 privé. Daar verandert dit arrest niets aan.
naar boven