S&O-verklaring gaat niet over
Bij de overgang van een onderneming gaan de S&O-rechten niet samen met de werknemers over naar de nieuwe onderneming. Uitgangspunt voor de afdrachtvermindering is de inhoudingsplichtige en niet de personen die het speur- en ontwikkelwerk daadwerkelijk verrichten. Voor de afdrachtvermindering S&O is er dan sprake van een nieuwe inhoudingsplichtige. Dit ondervond bierbrouwer Heineken.
Binnen het Heineken concern werden S&O-activiteiten verricht door medewerkers van Heineken Nederland Beheer bv. Met ingang van 1 januari 2007 zijn deze medewerkers overgeheveld naar de toen opgerichte Heineken Group bv. Heineken Group vroeg voor 2007 S&O-verklaringen aan bij SenterNovem. De S&O-verklaringen werden ook afgegeven, maar het gemiddelde uurloon van de S&O-medewerkers werd forfaitair bepaald in plaats van aan de hand van het hogere werkelijke uurloon in het refertejaar (in dit geval 2005). De bierbrouwer gaat tegen deze beslissing van het ministerie in beroep bij het College van Beroep voor het Bedrijfsleven. Volgens Heineken is hier sprake van een overgang van een deel van de onderneming naar een ander, nieuw onderdeel binnen het concern. Beide onderdelen zijn voor honderd procent eigendom van Heineken nv en er is sprake van een fiscale eenheid voor de Vpb en van een samenhangende groep inhoudingsplichtigen voor de LB. Het college van beroep volgt die redenatie niet. Heineken Group bv is een nieuwe rechtspersoon tot wie de werknemers die S&O-activiteiten verrichten in dienstbetrekking staan. Deze rechtspersoon beschikt over een eigen loonheffingennummer. Derhalve is sprake van een andere, nieuwe S&O-inhoudingsplichtige. Volgens het college van beroep zijn de S&O-rechten niet voor overgang vatbaar. De S&O-verklaring is gerelateerd aan het kennis- en ervaringsniveau van de inhoudingsplichtige. In het systeem van de wet past een overgang van rechten niet. Dat is volgens het college ook niet anders als de werknemers van de voormalige inhoudingsplichtige overgaan naar een nieuwe.
naar boven