Eén bezwaarschrift is voldoende

De Hoge Raad is teruggekomen op zijn eerdere standpunt dat zowel tegen een belastingaanslag als tegen de op die aanslag vermelde heffingsrente apart bezwaar moet worden gemaakt. Hierdoor is het weer mogelijk om in één brief bezwaar te maken tegen de aanslag en de daarop vermelde heffingsrente. Gezien de voortgeschreden ontwikkeling van de rechtsbescherming heeft de Hoge Raad zijn beslissing uit 1996 opnieuw in overweging genomen.

Een belastingplichtige maakte bezwaar en ging vervolgens in beroep tegen zijn aanslag IB 2002, zonder bezwaar te maken en beroep aan te tekenen tegen de in de aanslag in rekening gebrachte heffingsrente. Hof Leeuwarden besliste, conform het arrest van de Hoge Raad uit 1996, dat het volgens de wet niet mogelijk is dat een bezwaar tegen een beschikking inzake heffingrente besloten ligt in het bezwaar tegen de aanslag.

Vanwege de voortgeschreden ontwikkeling van de rechtsbescherming heeft de Hoge Raad zijn beslissing uit 1996 heroverwogen. In latere rechtspraak moet een bezwaar tegen een belastingaanslag tevens worden opgevat als een bezwaar tegen de beschikking tot vaststelling van het verlies over het jaar waarop die aanslag betrekking heeft. Het past in de lijn van deze rechtspraak om op vergelijkbare wijze rechtsbescherming aan de belastingplichtige te bieden in de situatie waarin het gaat om een belastingaanslag en een daarmee samenhangende beschikking inzake heffingsrente die op hetzelfde aanslagbiljet wordt vermeld. De regering heeft met het oog daarop een wetsvoorstel ingediend.

De Hoge Raad vindt dat, in afwijking van het arrest uit 1996, het bezwaar tegen een belastingaanslag moet worden opgevat als een bezwaar tegen een op hetzelfde aanslagbiljet vermelde beschikking inzake heffingsrente. Dit geldt ook voor het (hoger) beroep tegen de uitspraak op een dergelijk bezwaar. Een belastingplichtige kan in (hoger) beroep de berekening van de heffingsrente alsnog aanvechten, ook al was zijn bezwaar in eerste instantie alleen gericht tegen de aanslag. Dat is slechts anders als de belastingplichtige de bevoegdheid om de heffingsrente in het bezwaar te betrekken ondubbelzinnig heeft prijsgegeven.


HR 27-11-2009, nr. 07/13621